امّا در حقيقت ، اين دو خوف ، خوف از گذشته و خوف از آينده‌اند و نكته‌اى كه از روايت دوم استفاده مىشود ، ترسيم و توضيح و نتيجه گيرى از خوف است ؛ زيرا در ذيل روايت ، آمده است كه بندهء مؤمن ، بايد از خود براى خود و از دنيا براى آخرت خود ، كسب كند و در جوانىاش ، از سالخوردگى و در زندگىاش ، پيش از مرگ سود ببرد و نگذارد كه عمر او تلف شود . ح . گريه از خوف خدا از بخش‌هايى كه نويسندهء محترم ، فقط به نقل قول‌هاى بدون تحليل بسنده كرده ، همين بخش « گريه از خوف خدا » است . ايشان در ذيل اين عنوان ، مىخواسته اهميت و نقش انسان سازى گريه از خوف خدا را تبيين نمايد ، به همين منظور ، در ابتدا ، آيهء 109 سورهء اسراء را آورده : « وَ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ يَبْكُونَ وَ يَزِيدُهُمْ خُشُوعاً » . آن گاه به نقل جملاتى از كتاب رسالهء لقاء اللَّه مرحوم ملكى تبريزى پرداخته و در نهايت ، رواياتى از كتاب بحار الأنوار و الكافى نقل نموده كه ما فقط روايت الكافى را در فضيلت گريه از خوف خدا مىآوريم . از امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمود : هر چيزى كيل و وزنى دارد ، مگر گريه از خوف خدا ، كه قطره‌اى از آن ، درياهاى آتش را خاموش مىكند . . . . اگر يك نفر گرينده در يك امّت باشد ، همه مورد رحمت قرار مىگيرند . « 1 » ط . ثمرهء خوف آنچه در اين فصل ، مدّ نظر نويسنده بوده ، آثار و ثمرات خوف ممدوح ، با در نظر گرفتن آيات و روايات است . بهترين آيه‌اى كه به نتيجهء خوف به صورت مستقيم اشاره كرده ، اين آيه است :

--> ( 1 ) . همان ، ج 4 ، ص 233 .